Gambia 2016

Photo

2016  Visreis  Gambia.
 
Eindelijk is het zover.  Ik kan weer eens met m’n vismaat Marcel  vissen in een exotisch oord.
De afgelopen zomer begon het aardig te kriebelen en begin september hebben Marcel en ik contact opgenomen met Bert Goeree van Tightlines  en een 10-daagse reis bij hem geboekt. Bert is al 20x in Gambia geweest en biedt een verzorgde vakantie met 8 dagen vissen op zee en in de riviermonding; tussen mangrove bomen!?  Wie zal het zeggen? Als het te hard waait moeten we zelf wat pionieren en misschien is ’s avonds nog wat te doen? We gaan dus wel zien wat we hier in Afrika gaan vangen. We hebben zelf ook uitrusting bij ons, zoals reishengels van Sánger, the Aquantic travel geleend van m’n schoonzoon. En wat pluggen van Iron Claw.
Ik heb al lopen dagdromen wat er mogelijk te vangen is; de tijd van het jaar is goed en de stand van de man is al weer afnemend, dus ook goed. Zo aan de kust heb je rekening te houden met getijden. Misschien vangen we een snapper (Cubera Snapper)  of een Jack Crevalli  of misschien wel een aantal Barracuda’s : een Guinese barracuda uit de nabijheid van riffen en zandbanken.  Maar eigenlijk zijn we ook op zoek naar Tarpon , ook wel de Silverking van deze wateren. Maar we weten het niet. In en om de monding van de Gambia rivier zitten heel veel soorten vis. Nogmaals gezegd, we hebben te maken met het tij, weersomstandigheden en de maanstand, want die zijn allemaal van belang en bepalend voor het soort vis, welke vis we gaan vangen. We hebben samen met Bert  een gunstige week uitgezocht, vlak na volle maan.  Ik hoop overigens ook wel het een en ander te zien van leguanen, apen, gieren en allerlei vogelsoorten, vooral in en om de mangroven bossen. We zullen het zien.
Eerst maar eens vroeg op pad; om 3 uur bij Marcel zijn en nog een kop koffie nemen en dan naar de parkeergarage en op naar Schiphol; om 5 uur gaan we inchecken en om 7 uur vliegen, zo’n 6 uur. Mijn koffer weegt nog geen 20 kilo en ik heb m’n malariapillen, cholera(vrij) stempel. Dus ik ben er klaar voor.
Om een uur of 1 gaan we landen en maken de transfer met een busje naar het hotel, Cape Point aan the smiling coast of Afrika.  Benieuwd of de mensen hier net zo relaxed zijn als in Suriname en vooral Sal, Kaapverdië, (met handelsmerk: no stress be happy) en of ze ook massaal fan zijn van Bob Marley!?  En dan komt Buba ons halen bij het hotel voor de vistrips op ’n Boston-whaler en aan het einde van de dag geven we via de app door of we wat hebben gevangen…
Bovenstaande was dus het plan; Het is wel enigszins anders gelopen. Ten eerste was de accommodatie, het eten, de mensen en de organisatie prima geregeld. We hadden weinig last van muggen. We kwamen in het keurige hotel aan en op onze kamer stond een 2persoons bed, terwijl we om 2 eenpersoonsbedden hadden gevraagd, maar er werd direct een 2e bed neergezet, want hoewel ik een goede relatie met Marcel heb, maken we het liever niet te close, met die warmte!?
 Na diverse bossen sleutels geprobeerd te hebben besloot men ons ook een andere koelkast te geven, een die wel open kon; toch lekker om je water en biertje in te zetten. Het is er tenslotte ongeveer 30 graden.
En na een verkwikkende slaap, o nee de 1e nacht niet, want de batterij van de rookmelder was op en ik kon er net niet bij om de batterij eruit te halen. Maar ook dat werd opgelost; je trekt de rookmelder er gewoon af en weg ermee. Ze doen daar niet moeilijk; vis in de bun? Waarom, gooi je gewoon in de boot, een vliegje meer of minder; de mensen schijnen er niet ziek van te worden. Maar mijn tere gestel was halverwege de trip wel enige uren van slag, maar een pilletje en voor de zekerheid een bucket mee in de boot en het ging verder prima.
’s Ochtends werd het omstreeks h7- 7 uur licht en ’s avonds  omstreeks half 7 begon het te schemeren en zag ik in het halfuurtje voor het donker was een kolonie van wel 100 grote vleermuizen, die net uit hun slaap waren; later op de avond zag je er een paar rondom het terras vliegen. We hebben op het strand gieren gezien en bij de mangroven zwart witte ijsvogels en kleine reigers. Maar uiteraard kwamen daar niet voor.
Rond 9 uur kwam Buba ons trouw halen in zijn aftandse vehikel; de ramen open, gaten in de carrosserie en diepe kuilen ontwijkend, want dan vloog de versnelling eruit.  De taxirit duurde een kwartiertje en dan waren we bij de boot, die aan de oever en de aanlegsteigers klaarlag. Op zee waaide het enorm en we hadden 3meter hoge golven, dat 8 uur aaneen en ik zat ’s avonds nog heen en weer te deinen. Toch werden we niet zeeziek of zo. En als je voorzichtig opstond kiepte je ook niet uit de boot. Maar m’n zonnehoed bleef maar wegwaaien en hebben we na een aantal keer maar afgestaan aan het ruime sop.
Op de 1e visdag, dinsdag hebben we met pluggen getrold in de kreken zonder succes, van daaruit op zee getrold met hetzelfde resultaat en vervolgens zijn we gaan bodemvissen: we hadden diverse soorten kleine vissen: rockvis,  grouper, ladyfish,  captainsfish, butterfish, maar allemaal ”aasvis”, dus niet waar we voor kwamen.
Op woensdag vingen we wederom een grouper, ongeveer 10 boterfish en 5 catfish en heel apart en giftig: een frog fish, met een oranje-bruine kleur, die snel weer overboord ging. De vissen lijken wat groter te worden. Ook op de andere boten verging het net zo. Onze gids Luis wist het ook even niet, zou voor ons bidden.
Op donderdag moest het dan gaan gebeuren, maar nee hoor. Na vergeefs trollen in de kreek, de volle zee op gegaan, waar niets te beleven viel en tenslotte via bodemvissen nog 4 visjes gevangen.
Op vrijdag zijn we met de broer van Luis, gids Ninja de Gambia River opgegaan. Als je weet dat de benzine in Gambia net zo duur is als bij ons, kun je alleen maar stellen dat de gidsen er alles aan hebben gedaan.  Zeker een uur varen; toen konden we nog 2 uurtjes op Tarpon vissen, alvorens het tij keerde. Het enige wat we vingen waren een paar kleine kapiteinsvisjes, groupertje en Marcel had er een giftige zeeslang aan, zwart met geel. Ik had nog een rogje, stingray , van ongeveer 40/50 cm.
Via de zijarm, langs de kreek terug gevaren en daar zo’n anderhalf uur trollend  gevist, waarbij nog een aanbeet op een plug van Sanger gehad. De tanden stonden op de plug: barracuda! Niet gehaakt, jammer. Volgens Ninja gaan we vanaf morgen beter vangen, de maanstand en het tij worden gunstiger.
Zaterdag was het dan de gidsbeurt van Fat Boy; hij nam ons de laatste 3 visdagen mee naar riffen: rotsformaties en zandbanken.  Mantre Rots, waar we met 4 boten op een rij lagen. Een van de andere vissers ving een soort snoekbaars van zo’n 10 kilo, een Cassava (Pseudotolithes Senegalensis), dus echt een vis die alleen hier voorkomt.  Met 16 hengels en levend aas, zoals harders, Mullet ,en Bongofilets. Nada….normaal is deze rover er gek op, maar nu niet. Er werden slechts wat kleine groupers, ’n enkele red snapper en frogvis gevangen. De laatste dag hadden slecht 3 aasvissen en nu kunnen we ontzettend balen, maar we hebben er alles aan gedaan.
Volgens onze gidsen zijn we iets te laat  of te vroeg!? : er zijn 2 zaken van wezenlijk belang:  de maan moet aangroeien en je moet precies bij opkomend tij aanwezig zijn. Pas dan ga je vis vangen en blijf je vaak een poos vangen. Verder concluderen wij, dat je ook wat geluk moet hebben, we hebben een kans gehad, maar deze aanbeet ging ook niet door.
Is het nou een Bob Marley land? Nee, maar wel een land van drums en dansen. Verder schijnt zo’n 80% van de bevolking  moslim te zijn en de oproep voor gebed in de moskee klinkt  diverse keren per dag. Men drinkt ook geen alcohol. Het is een arm land, dus let op wanneer je iets weggeeft, want dan wil men meer. Dus beloven voor je vertrekt wat te kopen is beter; en ze houden je er aan!!  Als je weet, dat het gemiddelde loon zo’n 40 euro per maand is en de werkeloosheid ongeveer 80%, hebben wij ons laten vertellen, dan ben je niet zo verbaast. Oudere rijke dames met attente jongens en omgekeerd : oude snoepers met hele jonge meisjes. Het is een van de manieren om wat/ goed te verdienen. Het land schijnt ook daarom bekend te zijn. Dus laat aan het einde van je trip wat visspullen achter, maar ook schoenen en kleding en koop wat van die zelfgemaakte houtsnijwerken!!
Al met al een hele ervaring en tot slot: de barracuda en andere vis smaakten me best!! Groet Theo
 

Suriname 2008

Florida 2008

Equador 2007

EBRO 2006

EBRO 2005

Vissen op de ebro

Bart in gambia

Deze website gebruikt cookies om het bezoek te meten, we slaan geen persoonlijke gegevens op.